Bismillahirrahmanirrahim
72/1-2. De ki: "Cinlerden bir
toplulugun Kuran'i
dinledigi bana vahyolundu; onlar soyle demislerdir."
"Dogrusu biz, dogru yola goturen, hayrete dusuren bir
Kuran dinledik de ona inandik; biz, Rabbimize hicbir seyi
ortak kosmayacagiz."
72/3. "Dogrusu Rabbimizin yuceligi her yucelikten
ustundur. O, zevce ve cocuk edinmemistir.
72/4. "Dogrusu aramizdaki beyinsiz, Allah'a karsi
yalanlar uyduruyordu."
72/5. "Dogrusu insalarin ve cinlerin Allah'a karsi
yalan uydurabileceklerini sanmazdik."
72/6. "Gercekten, bir takim insanlar, cinlerin bir
takimina siginirlardi da onlarin azginliklarini artirirlardi."
72/7. "Dogrusu, onlar da sizin, Allah'in kimseyi
yeniden diriltmeyeceginizi sandiginiz gibi sanida
bulunmuslardi."
72/8. "Dogrusu biz gogu yokladik; onu sert bekciler ve
kayan ateslerle doldurulmus bulduk."
72/9."Dogrusu biz, gogun dinleyebilecegimiz bir yerinde
otururduk; ama simdi kim dinleyecek olsa, kendisini gozleyen bir ates buluyor."
72/10. "Yeryuzunde olanlara kotuluk mu murad edildi
yahut Rableri onlara bir iyilik mi dilemistir, dogrusu biz bilemeyiz."
72/11. "Dogrusu aramizda iyiler de vardir, bundan asagi
bulunanlar da vardir. Biz, turlu turlu yolda olan topluluklardik.
72/12. "Yeryuzunde kalsak da Allah'i aciz birakamiyacagimiz, baska yere kacsak da, O'nu aciz
kilamayacagimiz gercegini suphesiz anladik."
72/13. "suphesiz, dogruluk rehberi olan Kuran'i
dinledigimizde ona inandik; kim Rabbine inanirsa, o, ecrinin eksiltileceginden ve kendisine haksizlik
edileceginden korkmaz."
72/14. "Icimizde, kendini Allah'a vermis olanlar da,
yazik edenler de vardir. Kendini Allah'a veren kimseler, iste onlar, dogru yolu arayanlar, ona layik
olanlardir."
72/15. "Kendilerine yazik edenlere gelince; onlar,
cehennemin odunlari oldular."
72/16-7. Ama dogru yola girmis olsalardi, onlari bu
hususta denememiz icin onlara bol su icirirdik; kim Rabbini anmaktan yuz cevirirse, Rabbi onu gittikce artan
bir azaba ugratir.
72/18. Mescidler suphesiz Allah'indir, oyleyse oralarda
Allah'a yalvarirken baskasini katmayin.
72/19. Allah'in kulu Muhammed, O'na yalvarmak, namaz
kilmak icin kalkinca, nerdeyse, cevresinde kecelesirler, birbirlerine girerlerdi. *
72/20. De ki: "Ben sadece Rabbime yalvaririm ve O'na
kimseyi ortak kosmam."
72/21. De ki: "Ben size zarar vermeye de iyilik yapmaya
da kadir degilim."
72/22. De ki: "Beni kimse Allah'a karsi savunamaz ve
ben O'ndan baska bir siginak bulamam."
72/23. "Benim yaptigim yalniz, Allah katindan olani,
O'nun gonderdiklerini tebligdir. Allah'a ve peygamberine kim karsi gelirse ona, icinde sonsuz ve temelli kalinacak
cehennem atesi vardir."
72/24. Sonunda, kendilerine soz verileni gordukleri
zaman, kimin yardimcisinin daha gucsuz va sayisinin daha az oldugunu bileceklerdir.
72/25. De ki: Size soz verilen yakin midir, yoksa Rabbim
onu uzun sureli mi kilmistir ben bilmem."
72/26. Gorulmeyeni bilen Allah, gorulmeyene kimseyi
muttali kilmaz.
72/27-8. Ancak peygamberlerden, bildirmek istedigi bunun
disindadir. Rablerinin bildirilerini teblig etmelerini ortaya koymak icin her peygamberin onunden va ardindan
gozculer salar; onlarin yaptiklarini ilmiyle kusatir ve herseyi bir bir sayar. *